Hoe ver is ‘ver’?

Je hebt honger. Het is een lange dag geweest en je wil NU eten. Als je midden in een stad staat, heb je veel mogelijkheden om uit te kiezen. De Mexicaan zit daar ergens links, de Thai recht vooruit, en rechts ligt dat straatje waar ook nog iets schijnt te zitten. Welk van de opties is het meest dichtbij? Stedenbouwkundigen en verkeerskundigen hebben daar doorgaans een schijnbaar simpel antwoord op: Meet de afstanden op een kaart et voila. In de praktijk blijkt deze ‘metrische afstand’ echter een matige voorspeller van hoe mensen zich werkelijk gedragen.

Onze hersenen meten afstanden echter vooral op een andere manier: in ‘beslismomenten’: De Sushibar? Dan moet je rechtdoor tot de stoplichten, dan rechtsaf tot je rechts de kerk ziet en dan is het links nog een stukje doorlopen. Zo’n route met twee beslissingen is aantrekkelijker en makkelijker te begrijpen dan een route met drie of zelfs meer beslismomenten. De keus voor een bestemming en route blijkt primair bepaald door de structuur van het stratennetwerk.

metrische, topologische en geometrische afstanden

Daarnaast speelt nog een derde factor: Hoekverdraaiingen. Mensen houden niet van ingewikkelde routes die steeds weer onduidelijk van richting veranderen. Echt rechtdoor, terug en duidelijk links- of rechtsaf hebben, binnen beperkte marges, duidelijk de voorkeur, evenals het beperken van de totale hoekverdraaiing.

Biologen hebben aangetoond dat sommige roofdieren de werkelijkheid middels een rechthoekig grid ‘interpreteren’. Blijkbaar zijn mensen niet anders.

Space syntax neemt zowel de metrische, de topologische als de angulaire afstand in ogenschouw en bouwt zo een genuanceerd beeld op van de werking van een stratenpatroon.

‹ vorige artikel
volgende artikel ›